Helchteren


WELKOM op de web-site van Okra trefpunt Helchteren.

OKRA Helchteren is een vereniging voor alle 55-plussers, zowel voor jonge als oudere senioren.

Contact en vriendschap staan centraal. Je kan bij ons terecht voor heel wat boeiende activiteiten :

fietsen, wandelen, turnen,crea, dansen, tai-chi, petanque

maar ook lezingen over maatschappelijke, culturele of wetenschappelijke onderwerpen.

We nodigen je uit om via deze web-site kennis te maken met onze vereniging en haar verschillende activiteiten.



Onze fietsers op fiets driedaagse in Beesel
Foto's van deze driedaagse kan je zien door bovenaan de 
bladzijde op de tab "foto's te klikken en
een opstel voor de thuisblijvers door onze penningmeester
Roger Conings kan je hieronder lezen.

Jos trok de caravaan fietsers tijdig op gang. Het fietspad werd kleurig opgelicht door de nieuwe hesjes. De sfeer was levendig.

In geen tijd was het eerste terrasje bij de kerk in Beek bereikt. De ‘bokes’ van Marie-Josée getrakteerd door onze jarige vrijgezel werden erg gesmaakt. Even vrolijk en welgemutst (lees: ‘welgehelmd’) gingen de gesprekken door op de tweewielers richting Nederland.

Tegenliggers schrokken wel eens van een arbiterfluitje, maar waren weer snel gerustgesteld. Het signaal bracht ons peloton snel en gedisciplineerd op een lint naar de rechterkant van de weg, dit onder de supervisie van een immer alerte achterhoede. De passanten kregen een ruime en veilige doorgang.

De straatnaam ‘De Boberden’ maakte het duidelijk, dit was Nederland. Zo een naam heeft in België nooit iemand verzonnen.

In Ell, een proper dorpje in Zuid-Limburg, klonk hier en daar een  verlossende “Joepiejajee”, toen onze zitbeenderen een breder steunvlak vonden op het zonnige terras van café ‘De Prairie’. De koffie was prima. De eerste enthousiaste opmerkingen over de tocht waren te horen. De eerste bedenkingen over de kwaliteit van het Hollandse bier werden geformuleerd.

Goed gedoseerd in tempo en met de nodige pauzes stonden we strak binnen de geplande tijd aan de oever van de Maas. Na de overzet met het veer en na een lichte klim naar de uiterwaarden van de rivier ontplooide zich de skyline van ons einddoel. De tocht met veel natuurschoon en te droge velden bracht ons op het marktplein van het keurig dorpje Beesel, waar we het terras van hotel ‘Den Bongerd’ inpalmden. Het aangeboden bier ontlokte een spontane gisting aan heimwee naar Belgische brouwerskwaliteiten. De geestdrift over het fijne verloop van de tocht groeide.  Aan tafel smolten de vooroordelen over de Hollandse keuken volledig weg. Dit was lekker eten.

Een vermoeiende dag?  Dat viel wel mee. Een verkwikkende nacht? Dat viel wat tegen. Het was warm en de open ramen zorgden voor nachtelijke koeling. Het bronzen klokkengezang kwam elk uur ongegeneerd de kamers binnen, de lichte slapers kregen het zwaar. 

Dag twee diende zich aan. De invasie van Duitsland, door de dappere Belgen – in eenendertig tinten grijs en in één fluotint geel - wekte bewondering, we ondervonden geen weerstand. Onze voorposten verschalkten menig bewegwijzeringsbordje en na een twintigtal kilometer werd het stadje Brüggen ingenomen. De terugrit langs het riviertje de Swalm voerde ons door een indrukwekkend natuurgebied en bracht ons via Swalmen terug in Beesel. Het natafelen werd gevolgd door een logo-quiz. Deze werd doorspekt met spitse antwoorden en afgewerkt in een hilarische sfeer. Bij het afrekenen van het drankgebruik kon ieder voor zich vaststellen hoe zorgeloos en vlot hij of zij zich van hun dorst bevrijd hadden. 

Een tweede maal uitgebreid ontbijten en het startschot voor de terugreis kon gegeven worden. Een oponthoud door een fietsband, die zich ’s nachts ontlast had, kon de ochtendsfeer niet bederven, integendeel.  De vrolijke bende stond alweer te popelen bij hun eenendertig stalen rossen om het drakendorp te verlaten. Om tien uur vervoerde het veerpont zijn eerste kostbare vracht, een schat aan prachtige mensen. 

Was het Aeolus, de Griekse of Njord, de Germaanse god van wind? Was het de Heilige Geest zelve of een pure beloning voor eigen verdiensten? Eén ding is zeker: rugwind bij het komen én rugwind bij het terugkeren, dat hebben we gewaardeerd.

In Torn werd de absolute terrasjeskennis van onze verkenners eens te meer bewezen: er was de lommer, er was een mooi aanbod aan eten en er was Belgisch bier. Het witte dorp werd rustiger in de namiddag, het Itterdal in Opitter werd dan weer onrustiger. Hier zagen we ook de eerste tekenen van ontspanning bij de verantwoordelijken: alles was perfect verlopen en dat konden we tot in Helchteren volhouden. 

We kunnen nu al voorspellen, volgende jaar zullen de beschikbare plaatsen snel geboekt zijn.

Nog een dikke proficiat aan Jos, die deze driedaagse subliem goed had voorbereid. 

 Proficiat