De gemeente Waarloos werd op 1 januari 1977 gefusioneerd met Kontich. Waarloos had een oppervlakte van 471 ha. Het relief is zacht golvend, en varieert van 32 m in het zuidwesten tot 12 m in het noordoosten. De bodem bestaat overwegend uit matig vochtige, lemige zandgrond. De oudste vermelding vinden we terug in 1149 onder de benaming "Warlos". Deze naam is vermoedelijk afgeleid van het Germaanse "Wardo", dat "wacht, hoede" betekent. Voor "-loos" denken we aan het Scandinavische weide of glooiing. Het compositum War-los zou dan "uitkijkhelling", "uitzichtweide" kunnen betekend hebben, al dan niet met een wacht- of seinpost. Waarschijnlijk bevond die post zich op de Keizerenberg en heeft zich later een verschuiving van kerk en centrum voorgedaan. In de middeleeuwen lag Waarloos in het Land van Mechelen of van Arkel, dat behoorde tot het markgraafschap Antwerpen. In de XVde eeuw vormde het samen met het aangrenzende Reet een schepenbank. In 1530 kwam het onder de schepenbank Kontich. Deze toestand duurde tot in 1620. In 1670 kreeg Waarloos een zelfstandige schepenbank. In 1572 werd de heerlijkheid verkocht aan kardinaal Granvelle. Zo kwam het dat Waarloos tot in 1616 tot het graafschap Cantecroy bleef behoren. Later wisselde de heerlijkheid nog enkele keren van eigenaar. Lucas van Opmeer was heer van Waarloos in 1626. Na hem, in 1630, kwam het gebied in handen van Maximiliaan van der Gracht. Hij werd opgevolgd door Jan-Karel de Cordes en zijn gelijknamige zoon. Jacques de Raedt werd heer in 1646. De laatste heren kwamen uit het geslacht della Faille en beheerden Waarloos tot aan de Franse Revolutie.
Op kerkelijk vlak behoorde Waarloos van oudsher tot de moederparochie Kontich. Maar in de loop van de XIIde, of in het begin van de XIIIde eeuw, werd de Sint-Michielsparochie van Waarloos zelfstandig. Het begevingsrecht behoorde oorspronkelijk aan de abdij van Lobbes, maar in de XVIde eeuw kwam het in handen van kardinaal Granvelle. Van hem ging het over op zijn opvolgers, de graven van Cantecroy. Als deel van de aartsdekenij Antwerpen, lag de parochie Waarloos oorspronkelijk in het bisdom Kamerijk. Maar bij de oprichting van de nieuwe bisdommen in 1560 werd ze ingedeeld bij het bisdom Antwerpen. Later, vanaf 1802, maakte ze deel uit van het aartsbisdom Mechelen en bij de meest recente reorganisatie van de bisdommen in 1962 ging ze opnieuw tot het bisdom Antwerpen behoren. De neogotische parochiekerk uit 1864, toegewijd aan Sint-Michiel, is goed bewaard gebleven. De toren is wel enkele eeuwen ouder (XVde - XVIde eeuw). In haar meubilair zijn verschillende fraaie, neogotische kunstwerken te bewonderen. Het geheel is het werk van de bekende baron J.B. Bäaune, grondlegger van de neogotiek in Belgie. Op het kerkhof gelegen rondom de kerk, bevindt zich o.a. de grafzerk van de familie della Faille. Hij dateert uit de tweede helft van de XVIIde eeuw. Ook in de kerk bevindt zich nog een aantal merkwaardige en goed leesbare grafschriften.
