Eind oktober had ik het voorrecht om in een delegatie mee naar Burundi en Rwanda te reizen. Samen met WSM bezochten we er diverse projecten rond meer en betere zorgvoorzieningen, vooral voor ouderen. We mochten er kennis maken met projecten waar jongeren en ouderen samen komen om van elkaar te leren. Waar de jongeren een stuk zorg en animatie voor de ouderen opnemen, delen die ouderen op hun beurt kennis met de jongeren, bijvoorbeeld door samen aan landbouw te doen. Of een lokale jongerenvereniging (KSJ – VKSJ) gaat bij bij ouderen met een zorgnood aan huis om een deel van deze nood mee te helpen dragen.

De overheden in dit deel van de wereld hebben duidelijk niet als prioritaire doelstelling om de noden van ouderen te helpen verlichten. Zorgvoorzieningen zijn er dan ook weinig, pensioenen zijn er niet of nauwelijks, … Ouderen zijn er vooral aangewezen op de familie, kinderen en kleinkinderen. Maar vandaag is ook die steun vaak niet of nog onvoldoende aanwezig.

Het werd een boeiende (en vermoeiende) 10-daagse met heel wat indrukken die ikzelf ook nog een plaats moet geven. In elk geval kunnen en zullen wij hier ideeën uithalen om ook bij ons bijvoorbeeld meer in te zetten op het intergenerationeel werken.

Onze aanwezigheid en getuigenis over de werking van OKRA (en ENEO die ook mee was) hebben zeker ook voor de lokale medewerkers inspirerend en ondersteunend gewerkt, bijvoorbeeld onze aanpak van belangenbehartiging. Het werk van WSM in en met de partnerorganisaties in het zuiden heeft wel degelijk zin, de middelen worden daar goed en efficiënt ingezet. Hierdoor wordt de leefwereld voor heel wat ouderen in het zuiden echt verbeterd en wegen zij samen (zij zijn verenigd in koepelorganisaties ‘INSPIRE’) sterk op het beleid. Onze inzet op belangenbehartiging hebben we in elk geval gemeen.

Koen Peeters